Życiorys

Studia weterynaryjne ukończyłem na SGGW w Warszawie. Pierwszą pracę podjąłem w Zespole Chirurgii Transplantacyjnej Instytutu CMDiK Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Zdobyłem tam wiedzę z zakresu transplantologii, immunologii i limfologii oraz doświadczenie w zakresie mikrochirurgii i chirurgii zabiegowej. Z prowadzonych przeze mnie badań naukowych uzyskałem interesujące obserwacje. Wyniki tych badań prezentowane były na wielu zjazdach naukowych w Polsce i na całym Świecie. Jestem autorem licznych doniesień zjazdowych i publikacji naukowych. Uwieńczeniem pracy w PAN była obrona pracy doktorskiej nt. „Niezapalne zwiększenie transportu kapilarnego białek i komórek odpornościowych w skórze.” Od kilkunastu lat zajmuję się leczeniem małych zwierząt - zdobyłem tytuł specjalisty chorób psów i kotów. Od września 2005 roku jestem członkiem Królewskiego Towarzystwa Nauk Weterynaryjnych w Wielkiej Brytanii. Członkostwo w RCVS pozwala mi na wymianę doświadczeń zawodowych z kolegami w Anglii.  Przynależność do RCVS obliguje mnie do sukcesywnego doszkalania się. W ramach CPD – continuous professional development- (obowiązkowy program podnoszenie kwalifikacji zawodowych dla lekarzy weterynarii praktykujących w Wielkiej Brytanii) skończyłem studia w dziedzinie okulistyki zwierząt domowych. Biegle posługuję się językiem angielskim. Jestem członkiem BrAVO, PSLWMZ. Aktywnie uczestniczę w warsztatach i kongresach okulistycznych organizowanych na terenie kraju i za granicą. Posiadam uprawnienia PSLWMZ do badania oka w kierunku wad genetycznych i certyfikacji tych badań.

Dorobek naukowy

Dyplomy

PRZEMYSŁAW K. BRYŁA - konspekt pracy doktorskiej

NIEZAPALNE ZWIĘKSZENIE TRANSPORTU KAPILARNEGO BIAŁEK I KOMÓREK ODPORNOŚCIOWYCH W SKÓRZE

W warunkach fizjologicznych białka i komórki obecne we krwi pokonują barierę krew/chłonka w niewielkim stopniu. Przykładowo stężenie białka całkowitego w chłonce przedwęzłowej człowieka i psa jest około 4-krotnie niższe niż w osoczu. W stanach patologicznych, takich jak odczyn zapalny, poziom białka całkowitego w płynie tkankowym i w chłonce wzrasta, nierzadko osiągając wartości właściwie dla osocza. Krążące we krwi komórki odpornościowe migrują w zwiększonej ilości do obszaru zapalenia. Zwiększony napływ białek i komórek odpornościowych jest nieodłączną składową reakcji immunologicznej, która eliminuje czynnik uszkadzający.

Istnieją, jednak sytuacje, kiedy zachodzące procesy patologiczne nie wywołują zapalenia, a immunologiczne reakcje rozpoznawania i zwalczania są upośledzone. Jednym z takich procesów jest wzrost tkanki nowotworowej. Wydaje się, iż w tym przypadku nagromadzenie białek i komórek immunologicznie kompetentnych w chorobowo zmienionej tkance jest zbyt niskie. Wskazują na to badania doświadczalne i kliniczne uzyskane po dożylnym podaniu aktywowanych limfocytów takich jak TIL, LAK, czy też częściowo specyficznych przeciwciał. Niestety, w ogromnej mierze nie gromadzą się one w żądanym miejscu, a raczej są szybko eliminowane. Poszukuje się wobec tego metod, które pozwoliłyby zwiększyć transport transkapilarny (wynaczynianie) białek i komórek z krwi do płynu tkankowego i chłonki. Pozwoliłoby to zgromadzić przeciwciała lub zaprogramowane komórki w żądanym miejscu. Podobnie można by postępować dla zwiększenia podaży przeciwciał chroniących przeszczep w tkance przeszczepu. Jedną z możliwości wydaje się być zastosowanie czynników fizycznych prowadzących np. do podwyższenia ciepłoty tkanki, zmiany wartości ciśnienia krwi, aranżacji kształty komórek śródbłonka, zwiększenia przekroju naczynia kapilarnego. Wgląd w przebieg procesów zachodzących w mikrokrążeniu daje ocena składu płynu tkankowego i chłonki zbieranej z tkanki. Według obecnego stanu wiedzy chłonka przedwęzłowa nie różni się swym składem od płynu tkankowego.

Celem mojej pracy było uzyskanie zwiększonego wynaczyniania białek (białko całkowite, IgG, IgM) i komórek (leukocyty, erytrocyty) do przestrzeni tkankowej zdrowej skóry psa przy zastosowaniu, osobno lub w połączeniu, następujących czynników; nadciśnienie żylne, hipertermia imersyjna 30 st. C, 40.5 st. C i 42 st. C, hipertermia mikrofalowa, odnerwienie współczulne, neuromediatory takie jak adrenalina, noradrenalina, histamina. Wpływ stosowanych czynników oceniałem mierząc transport transkapilarny w/w białek i komórek, czyli ile mg białka i jaka liczba komórek pokonuje barierę krew/chłonka w ciągu jednej minuty. Chłonkę zbierałem z naczynia chłonnego towarzyszącego żyle odstopowej bocznej. Doświadczenie wykonałem na psach. Czas trwania pojedynczego doświadczenia wynosił sześć godzin i podzielony był na 2-godzinne okresy; okres kontrolny, działania czynnika i po działaniu czynnika.

Wyróżniłem pięć grup doświadczalnych;

1. Wpływ hipertermii imersyjnej 39, 40.5 i 42 st. C.
2. Wpływ nadciśnienia żylnego, hipertermii 42 st. C oraz nadciśnienia żylnego skojarzonego z hipertermią 42 st. C.
3. Wpływ hipertermii imersyjnej 42 st. C i hipertermii mikrofalowej.
4. Wpływ odnerwienia współczulnego „wczesnego” – bezpośrednio po operacji odnerwienia i „późnego” – 7 dni po operacji odnerwienia.
5. Wpływ neuromediatorów takich jak adrenalina, noradrenalina i histamina.

Uzyskane wyniki wykazały, że czynnikiem najbardziej zwiększającym wynaczynianie zarówno białek jak i komórek odpornościowych jest skojarzone nadciśnienie żylne z hipertermią imersyjną 42 st. C. W grupie tej obserwowałem też szybsze tempo wynaczyniania IgM niż IgG, co wskazuje na wzrost przepuszczalności bariery kapilarnej. Nadciśnienie żylne skojarzone z hipertermią nie jest zwykłym zsumowaniem efektu tych pojedynczych czynników, lecz ich spotęgowaniem. Uzyskany wzrost wynaczyniania białek i komórek w trakcie nadciśnienia połączonego z hipertermią znacznie przewyższa wzrost wynaczyniania tych elementów wywołany podaniem histaminy. Wydaje się, iż dostarczenie do przestrzeni tkankowej w ciągu każdej minuty 20 razy więcej białek odpornościowych i 40 razy więcej leukocytów niż w warunkach kontrolnych może przyczynić się do wzmocnienia reakcji odpornościowej w tym rejonie. Prowadzone analizy statystyczne zależności między tworzonym filtratem kapilarnym a transportem białka i komórek wskazują, że transport białka i erytrocytów jest procesem związanym z siłami filtracji, ale już transport leukocytów nie podlega tej regule.

Publikacje